Walentynkowa Refleksja

Wiersz o tym, co zostaje po latach — czy to jeszcze miłość, czy już tylko przyzwyczajenie. Chwila refleksji nad tym, co naprawdę łączy dwoje ludzi.

Walentynki ?

Niby święto,

Dzień zakochanych,

dl mnie totalnie

Przereklamowany

Kilkanaście lat razem

To już szmat czasu,

Patrząc tak z boku

Nasówa się pytanie

Czy to jeszcze Milość ?

Czy raczej Przywiązanie ?

Zabraklo Motyli

Gdzieś glęboko w brzuchu

Glos partnera także

Nie dźwięczy radośnie

Gdzieś glęboko w uchu

Najwyższy czas zadać

Wlaśnie to pytanie

Czy to jeszcze Milość

Czy już Przywiązanie

Wyznanie

Ten wiersz powstał w czasie intensywnych emocji i prawdziwych uczuć. 

To zapis chwili, w której czyjś głos potrafił poruszyć serce i myśli. 

Wracam do tych słów z sentymentem, bo przypominają mi o tym, co było wtedy naprawdę ważne.

Wyznanie

Twój cudowny głos,

szczypta emocji,

gdy usłyszałem,

w mej głowie gościsz.

Potem motyle

gdzieś zagościły.

Tyś niczym anioł,

koteczku miły.

Wciąż brzmisz w mej głowie,

w swej pięknej osobie...

....