31.01.2026 – Odpowiedź po latach (Walentynki)

Minęło dziesięć lat od tamtych Walentynek.

Od wierszy, od komentarzy, od emocji, które wtedy wydawały się oczywiste i wieczne.

Dziś wiem jedno:

to, co było szczere w tamtym czasie, nie znika tylko dlatego, że historia potoczyła się inaczej.

Miłość czasem przychodzi nie po to, żeby zostać,

ale żeby coś w nas obudzić.

Czułość. Wiarę. Nadzieję.

I nawet jeśli później wszystko się rozsypało,

to tamta chwila nadal miała sens.

Ten wpis jest odpowiedzią na komentarze i słowa,

na które nie mogłem odpowiedzieć wtedy —

i nie mogę odpowiedzieć dziś wprost w tamtym miejscu.

Ale mogę odpowiedzieć tu.

Dziękuję za tamten czas.

I zostawiam sobie prawo wierzyć,

że coś prawdziwego może jeszcze wrócić —

może inaczej, może ciszej,

ale z tym samym sercem.

🔗 Powiązane wpisy:

(tu wklej linki do postów walentynkowych z 2016)

 

Wytatuowana w sercu

Wytatuowana

Wytatuowana w sercu mym,

jak cień, co z brzaskiem nie znika,

choć czas jak rzeka płynie wciąż,

ty wracasz – cicho. Z ukrycia.

Miała może metr siedemdziesiąt wzrostu,

ciało jak wiersz – delikatne, szczupłe,

a w oczach – światło, co nie zna nocy,

i rozum, którego nie wypowiem dumnie.

Znacząco młodsza... lecz co z wiekiem?

Gdy serce nie mierzy w lata, lecz w bicie.

Poznałem ją tak, jak poznaje się niebo –

nie w całości, lecz wystarczająco, by żyć tym.

Nie pytaj, gdzie dziś jest. Nie wiem.

Choć czasem zdaje mi się – że za firanką snu.

Nie pytaj, co czuła. Może nic. Może wszystko.

Lecz we mnie została... jak tatuaż bez tuszu.

Nie szukam – a wracasz. Znowu.

W gestach, w głosach przypadkowych,

w chwilach, gdy cisza mówi zbyt wiele.

I wiem – już nigdy nie będziesz obcą.

Wytatuowana w sercu mym.

Nie znikniesz. Nie musisz.

Wystarczy, że czasem się uśmiechniesz –

tam... gdzieś w mojej pamięci.

Czasem uczucia nie znikają. Zostają w nas — jak ślad, którego nie da się usunąć.

Prawdziwa Miłość

Ten wiersz powstał wiele lat temu, kiedy miłość wydawała się czymś prostym i oczywistym. Dziś patrzę na te słowa inaczej, ale wciąż widzę w nich prawdę, która nie zmienia się mimo czasu.

Taka miłość jest najlepsza,

Najpiękniejsza,

Gdzie wbrew Wszystkim wbrew całemu światu,

Wziąć połówkę za rękę

I iść gdzieś hen daleko naprzód

Nie zważając na gadanie

Dla mnie najważniejsza jesteś ty kochanie.

Uciec stąd daleko zaszyć się w nieznanym I zacząć żyć razem właśnie z Tego me kochanie

Niech sobie gadają Niech strzępią języki

Bo my się kochamy

I na nic ich Krzyki

Prawdziwa miłość

Przy zwycięża wszystko

Nie bacząc na niedolę

Ani nikłą przyszłość

Takie jest życie

Życie pełne wrażeń

Wrażeń pięknych i złych

Ale zawsze razem

Trzymając się za ręce

Być sobie ostoją

Patrzeć jak zazdroszczą nam wszyscy

I sukcesów naszych się boją

Kiedy coś się kończy?

Są momenty, kiedy coś się kończy, zanim zdążymy to zrozumieć. Ten wiersz powstał w chwili rozczarowania — cichego, trudnego do przyjęcia, ale prawdziwego.

Zawiedziony - kiedy coś się kończy

Znikasz mi powoli,

Czuję że cię tracę,

jak dalej tak bedzie,

Już cię nie zobaczę

Zaczynam mieć obawy

Bo Było tak pięknie,

Czuję że czar prysł,

Pękł jak bańka mydlana,

Teraz   cierpię,

Moje serce krwawi,

Nie wiem co mam myśleć,

Może się poprawi?

to jest myśloptymistyczna,

Może to złudzenie,

Niebawem się okaże,

Hmm...

Ale to cierpienie?

Nie każde uczucie zostaje na zawsze. Czasem zostaje tylko ślad - i pytania, na które już nie ma odpowiedzi.

Dla Perełki

Ten wiersz powstał w czasie, gdy uczucia były proste, ale bardzo intensywne. 

To zapis chwili, w której ktoś był dla mnie wszystkim — bez wątpliwości i bez dystansu. 

Dziś patrzę na to inaczej, ale tamte emocje były prawdziwe.

Kocham Cię Maleńka 

Kocham Cię Perełko 

Kocham Cię Promyku 

Kocham Cię Iskierko 

:* <3 :* <3 :* <3 :* <3 :*

Tyś jest mym szczęściem 

Tyś jest mą osłodą 

Tyś mą ptaszyną 

Tyś przede wszystkim
jest moją jedyną