Zabujany ptaszek
Wstęp:
To lekki, wdzięczny wiersz o zauroczeniu pokazanym przez obraz małego ptaszka. Ma w sobie ciepło, delikatność i odrobinę humoru. Pokazuje, że nawet w przyrodzie można dostrzec emocje bardzo bliskie człowiekowi.
Zabujany ptaszek
Na gałązce
W mym ogrodzie
Siedzi ptaszek,
Śpiewa sobie.
O ptaszynie doskonałej,
Którą poznał
Na polanie,
O niej właśnie
Głowę łamie.
I tak buja zadumany,
Jak ma uwieść
Ukochaną?
.png)
Zakończenie:
To drobna, ciepła scena o zakochaniu, które potrafi wprawić w zamyślenie nawet małego ptaszka.
.png)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz